waarschijnlijk wel eens een reportage gezien van een groot passagiersschip dat met tenenkrommend weinig ruimte door de Ems naar zee wordt gemanoeuvreerd.
Deze schepen worden gebouwd op de Meyer Werft te Papenburg.

Papenburg was vroeger een veenkolonie, met de bijbehorende armoede. Thans is het een welvarende plaats, dank zij de reeds 213 jaren bestaande Meyer Werft.
Hier worden diverse types schepen gebouwd. Geheel onderdak en met een efficiëntie die nergens ter wereld wordt geëvenaard.

Dat wilden wij natuurlijk wel eens zien!
57 Enthousiaste NEH-members , waarvan meerdere met duo-passagier, hadden zich om 10.00 verzameld bij het Valk-motel te Emmen. Het weer was schitterend, een lekkere temperatuur, de lavendel bij de ingang bloeide en geurde uitbundig en iedereen was goed geluimd. De meteo had wel iets gezegd over een passerend frontje met onweer, maar dat was nog nergens te bekennen. Kortom, alle ingrediënten voor een prachtige dag waren aanwezig.
Dat is mooi rijden met zo’n grote groep op de highway naar het noorden. Weinig verkeer en niet van die stresserige automobilisten die zich er zo nodig tussen moeten wurmen. Integendeel, ze genieten zichtbaar; er wordt veel gelachen in de auto’s die je passeert. Noordelijk volk, zullen we maar zeggen. Altijd goed.
Eigenlijk brengen wij een beetje vreugde op de weg. Het rijdt lekker ontspannen en je kunt zelfs af en toe je gashendel vastzetten om je rechterhand eens even te laten bungelen. Het voorwiel zoekt zijn weg wel. Dat is gewoon een grote gyroscoop die niets anders wil dan de fiets netjes overeind houden. Daar kun je langdurig op zitten studeren onder het rijden. (wel eens een draaiend fietswiel bij z’n as vastgehouden?) Even technisch praten moet kunnen nietwaar? Een kracht uitgeoefend op een draaiend wiel resulteert in een beweging van dat wiel 90 graden in de draairichting. Was het andersom, dan lag je er regelmatig naast en was het nooit wat geworden met de tweewieler. We hebben dus weer eens geluk! En zo valt er voor iedereen wat te genieten onderweg.

Het is een mooie wereld, daar langs onze oostgrens. Grote veenafgravingen zijn er nog volop in bedrijf. Daar komt ons turfstrooisel vandaan. Er zit daar ook de nodige olie in de grond, dus alles wijst erop dat daar in de oertijd een wel zeer weelderige vegetatie is geweest.

Al van grote afstand ziet men de enorme loodsen van de Meyer Werft opdoemen. In twee groepen werden we rondgeleid. Onze groep werd begeleid door Anni Röttgers, een pronte Friezin, opmerkelijk goed geïnformeerd over de werf en vol humor.
Indrukwekkend, hoe hier schepen worden gebouwd. Drie per jaar! Geheel gecomputeriseerd, gerobotiseerd etc. De tijd van ratelende klinkhamers, zware mokers en honderden over elkaar struikelende bezwete arbeiders is voorbij. Het schema is strak; de eerste reis is al geboekt als de kiel wordt gelegd. Mw. Röttgers zegt het zo: “ Als ze bezig zijn de neussectie er voor te lassen, staan ze achterin de bedden al op te maken”. Onderaannemers die achterlopen komen in het weekend maar weer.

Al met al een erg interessante rondleiding waarbij niemand zich verveelde.
Nadat we afscheid van Anni hadden genomen (ze noemt ons tegenover haar collega nota bene “knackige junge Burschen”) trapten we onze ploffers weer aan en genoten iets verderop van een welverzorgde lunch.

Biksemschichten doorkliefden toen reeds het zwerk en het werd steeds donkerder. Ondanks dat zijn we tóch maar op weg naar huis gegaan en de hoeveelheid water die we over ons heen kregen viel nog best mee. Een staartje slechts en weldra reden we alweer in de zon.

Al met al een zeer geslaagde dag. Met dank aan de organisatie,

Piet Huisjes

Klik hier voor de fotoreportage

Alleen Chapterleden kunnen reactie's plaatsen! Log-in AUB.